Naar de pagina-inhoud

“Goed zo!” of wat je eigenlijk bedoelt


Als je een dag goed oplet op wat je vaak zegt zonder er echt bij na te denken, dan is de kans groot dat je er achter komt dat “goed zo!” in het lijstje voorkomt. Je bent daarin zeker niet de enige. “Goed zo!” is een uitspraak van vele ouders en opvoeders. Maar wat zeg je er eigenlijk mee?

Als kinderen in een omgeving zitten waar dit continue gezegd wordt, babyzwemmen bijvoorbeeld, dan wordt het een soort achtergrondruis. Pas als er wat anders wordt gezegd worden de oren dan weer gespitst. Bij de rest van de omgevingen wordt het wel opgevangen, maar is de uitspraak zelf alsnog niet veelzeggend.

“Goed zo” is een loze kreet. Je geeft er een oordeel mee af (er is blijkbaar iets goed) en verder eigenlijk niets. De boodschap die we er eigenlijk mee willen geven komt helemaal niet over. De reden? De ontvanger van de loze kreet kan geen gedachten lezen.

Zeg wat je eigenlijk zeggen wil.

Ruimt je kind zijn/haar speelgoed op? Dat is toch gewoon fijn? Zeg dat dan ook: “ik vind het heel fijn dat je je speelgoed hebt opgeruimd. Dank je wel.”

De eerste keer dat je bijna-kleuter op de wc zijn/haar plas doet. Hoewel je als ouder waarschijnlijk zo trots als een pauw bent: het is een heel normale stap in de ontwikkeling. Kijk dan eerst naar je kind. Straalt hij/zij hetzelfde gevoel uit? Wees dan samen blij! “Wauw, het is je gelukt! Wat een fijn gevoel is dat he, als je na het plassen niet ook nog een schone luier hoeft?”

Wil je echt graag laten merken dat je trots bent? Hou het dan zoveel mogelijk bij jezelf, door middel van een ik-boodschap: “ik ben trots op je” in plaats van “je mag trots zijn op jezelf!” Het is immers joúw gevoel dat je graag wilt delen, níet dat van de ontvanger.

Gooi je er later alsnog onbedacht een “goed zo!” uit? Vertaal de goed-zo dan alsnog naar de eigenlijke boodschap. Je zult zien dat je hier steeds beter in wordt.

Deel Tweet Deel +1


In het dagelijks leven denkt, schrijft en praat Hiranthi veel over opgroeien in het algemeen. Van de ontwikkeling van baby’s en kleine kinderen, tot de persoonlijke ontwikkeling van volwassenen en de invloed van hun jeugd en huidige omgeving daarop.


*